Hoi Allemaal.
Wederom kan ik vertellen dat ik het een leerzame les vond. Dit alleen niet qua kennis maar ook qua mijn eigen waarden en normaal met betrekking tot groepsverbanden.
Allereerst werden wij ingedeeld in 3 groepen waar wij onze kennis/ ervaring gingen delen over het boek “De morele intuïtie van kinderen”. Dit deden wij door middel van een interactieve vorm (wat volgens andere in dit college niet interactief was) kenniscafé.
Vandaag heb ik echter wel een gevaar gezien. Het niet of onvolledig lezen van het hoofdstuk zorgde voor irritatie onderling. Dit werkte niet prettig.
De methodiek “dilemmareflectie” was het volgende punt waar wij mee verder gingen in dit college.
Wij kregen als thema sociale media. Wat is nou een dilemma met betrekking op de basisschool. Het dilemma waar wij over gesproken hadden ging over drug in een reality show waar een aantal kinderen mee geconfronteerd waren (dit is overigens thuis gebeurd). Het kind komt op school en verteld zijn ervaring met dat programma waar in dit geval drugs in voor kwam. Het kind is nieuwsgierig en stelt vragen. Een aantal ouders hebben gehoord tijdens het naar school brengen van hun kind dat dit ter sprake is gekomen. Nu vinden zij dat hier NIEt over gesproken mag worden. Nu is de vraag wat doe jij hier mee als leerkracht?
Door de dilemmareflectie stap voor stap af te gaan kom je gezamenlijk als team (groep) tot een eindresultaat. Dit is als volgt:
Het voorval wordt besproken met de directeur en teamleden. Hieruit komt dat er een informatie avond gehouden wordt voor de groepen 6, 7 en 8. Er gaat een brief mee naar de kinderen met daarin dat er een ouderbijeenkomst over het onderwerp drugs. Dit gaat echt verteld worden in de groep, ook al zijn er een paar ouders die het hier niet mee eens zijn. Dit is besloten omdat de kinderen vragen hebben, een ervaring bij dit beeld hebben wat negatief kan zijn maar ook positief en in een verder stadium dit positieve beeld verder willen uitbreiden door zelf te gaan gebruiken. Dit willen wij echter voorkomen door de kinderen goed in te lichten over de gevolgen. Dit hoeft niet in de detail maar wel duidelijk uitgelegd met wat het is en wat het doet.
Voor verdere toelichting van de methodiek ga naar :
Ik vind dat deze methode goed toepasbaar is voor in het onderwijs. Dit namelijk omdat je schoolbreed samen naar een oplossing zoekt. Je creëert zo een cultuur waarbij je veel hechter achter het beleid van de school staat.
Ik heb nog een methode kunnen vinden op het internet waar wij ook al eerder mee hebben gewerkt in vooral de tutoruren. Dit heet de incidentmethode. Dit is ook een methode met daarin een stappenplan over een incident waar een gezamenlijke oplossing naar wordt gezocht/ gevonden. Zeker een aanrader om even een kijkje te nemen naar deze methode. Dit kun je doen op de volgende site: http://www.yogica.net/Components/incidentmethode.pdf
Een methodiek die ik graag zou willen mee nemen als verrijking aan bijvoorbeeld teamvergaderingen.
Groetjes, Anouk
Hoi Anouk,
BeantwoordenVerwijderenEen goede blog over wat er nu daadwerkelijk is gebeurd in de klas (zowel positief als negatief). Ik denk dat deze blog als handvat kan dienen wanneer je weer eens een conflictsituatie tegenkomt: "hoe zat het ook alweer; gelukkig heb ik de blog nog!"
Maar het grootste hekel punt (die ik ook heb ik aangegeven in ons gesprek) is dat dit weer onder de 'niet lesgebonden taken' valt. Een opstapeling van deze taken heeft negatieve gevolgen voor het onderwijs: http://beteronderwijsnederland.net/node/8043
In deze bron wordt er een interessante discussie gehouden over de niet lesgebonden taken en ziekteverzuim. Het is kort maar krachtig en zet tot nadenken. Ik ben het met je eens dat het een verrijking is voor de teamvergaderingen, maar dat je wel een sterk team moet hebben en een zeer goede directie.
Gr. Martijn
Hoi Anouk!
BeantwoordenVerwijderenJe hebt een goede, eerlijke blog geschreven. Vervelend dat er irritaties ontstaan.
Het dilemma dat jullie besproken hebben komt uit het groepje waar ik bij zat. Ik vind jullie oplossing goed en vooral duidelijk. Jullie hebben echt naar de "needs" van de kinderen geluisterd en gehandeld.
De methodiek "dilemma reflectie" deed mij ook denken aan een aantal lessen die ik in het tutor uur op de pabo gevolgd heb. De manier van werken komt neer op het begrip: intervisie. Intervisie komt op het volgende neer: Op collegiale basis sneller professioneel tot inzichten komen vanuit ervaring en deskundigheid, gericht op nieuwe perspectieven en verdieping van de al aanwezige professionele kennis. Ik heb in de praktijk ervaren dat ook de scholen waar ik stage gelopen heb hier al mee werken.
Op de volgende site kun je nog informatie vinden:
http://www.schoolprofessionaliteit.com/
Groetjes,
Sharon
Hoi Anouk,
BeantwoordenVerwijderenMooie blog heb je geschreven.
Natuurlijk was jij al op de hoogte van mijn irritaties met betrekking tot het wel/niet lezen van de stof. Het is jammer dat op een moment dat je iets moet lezen en de gelezen stof moet overdragen aan anderen, dat iemand niet de verantwoordelijkheid neemt om goed voorbereid de kennis over te dragen. Je verwacht wel dat anderen goed aan jou overdragen, maar andersom gebeurt dat niet. Jammer! Gelukkig kan je wel rekenen op anderen die net als jij, serieus omgaan met het invullen van deze minor.
Maar genoeg daarover.
Het dilemma van Oh Oh Cherso doet lekker stof opwaaien he! Ik heb er ook over geschreven, maar toen ik jouw blog las dacht ik: hoe zit het eigenlijk met de ontwikkeling bij kinderen uit groep 6? Daarbij heb ik mediasmarties geraadpleegd. Op hun site staat oa dat bij een 9-jarige de karakters in series en films fungeren als rolmodel. Wat een goed rolmodel heeft een kind dan als het Oh Oh Cherso kijkt! En verder staat er dat de interesse voor volwassen entertainment zich ontwikkelt. Het is natuurlijk ook heel spannend om te zien wat je ouders zien. En dat in combinatie met het rolmodel, zie je maar dat je als ouder en leerkracht goed bewust moet zijn van de gevolgen van het kijken van bijvoorbeeld een realityshow.
Over een 10-jarige wordt geschreven dat deze zich identificeert met realistische, menselijke idolen zoals sporthelden en filmsterren. Hij of zij neemt een voorbeeld aan iemand die hem interesseert. Ook krijgt het belangstelling voor seksualiteit (komt via de tv en computer in aanraking met beelden van zoenende of vrijende mensen).
Nog meer redenen om dus goed te bedenken met wat je een kind laat horen of zien. Ik hoop dat ouders en leerkrachten daar zich goed bewust van zijn.
Om nog even verder te lezen kan je gaan naar deze site: http://www.mediasmarties.nl/voor-ouders/ontwikkeling-van-het-kind/9-jarige/
Je kan dan ook doorklikken naar de ontwikkeling van een 10-jarig kind.
Groetjes,
Laura