woensdag 7 maart 2012

College 3: Nieuw pedagogisch DNA

Hoi Allemaal,

Als eerst wil ik even melden dat ik het een mega leerzame college vond!

Waarmee het college eindigde wil ik mee verder gaan voor mijn eigen reflectie op de les.
Want wat is voor mij als leerkracht nou nieuw pedagogisch DNA?!
Ik heb hier een nachtje over geslapen om het helemaal goed voor mijzelf te formuleren.

Voor mij betekend dit echt dat de leerkracht meer op de achtergrond treed.
Ik wil van het meetbare meer naar het onmeetbare. 
Waarom alleen maar vanuit een methode werken die soms al jaren oud is?
Ik wil juist de actualiteit in mijn onderwijs brengen. Wat speelt er nu? hoe beleven kinderen dit?
waar komen de kinderen mee aanzetten?
Moet ik ze dit zelf gaan vertellen vanuit mijn kennis? of moet ik dat de kinderen zelf laten onderzoeken.
Ik ben van mening dat kinderen veel meer leren als zij dit zelf mogen onderzoeken. 
Door een onderzoekende houding en actuele berichten wat aansluit bij de kinderen leren de kinderen meer dan dat ik hen alles voorkauw vanuit de methode. Steeds weer hetzelfde! Hier wil ik als leerkracht vanaf!!

Nou komt de vraag hoe meet je dat kinderen echt geleerd hebben? 
Omdat je niet vanuit de methode werkt vergt dit natuurlijk veel kennis van de leerkracht. Maar moet je als leerkracht zijnde van alles op de hoogte zijn? Nu kan je op deze vraag ja of nee op antwoorden. Mijn antwoord op deze vraag is nee. Je kan niet alles weten en kennen waar de kinderen mee aan komen zetten. Simpelweg omdat zij in een hele andere ontwikkeling zijn dan wij. Kinderen ontdekken zoveel meer dan wij nu nog doen. Kunnen wij dan niet leren van elkaar? Kan een leerkracht niet een begeleidende functie hebben in de ontwikkeling van de kinderen?
Ik denk dat als je je meer los kan laten van de methode je vanzelf op meetinstrumenten komt. 
Dit kan je in overleg met de kinderen maken. Je kan er zelf nog verdieping in geven.

Wat vind jij belangrijk in een meetinstrument?
Ik vind het namelijk belangrijk dat de kinderen ECHT leren. Een stukje kennis en onderzoeken waarom iets zo is of hoe dat in elkaar zit. Het meetinstrument kan dan puur over de informatie gaan wat het kind verteld over zijn onderwerp. Moet ik een meetinstrument maken die gebaseerd is op de taalvaardigheden? Is dit nog wel zo belangrijk als de informatie over het onderwerp zelf?
Gaande weg denk ik dat je steeds meer weet heb hoe jij iets onmeetbaars juist meetbaar kan maken. 
Het meetinstrument hoeft niet in één keer helemaal werkbaar te zijn. Juist door uit te voeren kom je erachter of het meetinstrument waarde heeft of juist nog enkele aanpassingen nodig heeft op werkbaar te maken. 

Ik ben dus van mening dat:
- De zaakvakken tot nu toe meetbaar moeten blijven.
- De vakken zoals geschiedenis, aardrijkskunde, Engels, handvaardigheid, etc. niet meer vanuit de methode moeten maar vanuit de leerlijn die beschreven staat op tule.slo
- Een meetinstrument kan maken doordat iets onmeetbaars juist meetbaar te maken. 
- Leerkracht een begeleidende rol heeft.
- De leerlingen zijn die veel van het onderwijsaanbod zelf bepalen. 


Mijn Haiku die bij mijn eigen reflectie en ontwikkeling hoort is:
Wij als leerkrachten
moeten steeds opnieuw vernieuwen
in het onderwijs


Groetjes, Anouk

3 opmerkingen:

  1. Hoi Anouk,

    Een interessante blog. Voor mijn gevoel spreekt hier iemand die op weg is naar een geheel eigen manier van lesgeven. Toch is deze passie er niet bij iedereen.

    Hoeveel mensen lopen er wel niet stage bij leerkrachten die er zelf geen passie meer voor hebben. Ik denk dat we in het huidige systeem ruimte hebben voor leerkrachten als uzelf: 'de lesboer' maar ook ruimte voor de 'zombies' die niet eens doorhebben dat ze slecht onderwijs geven. Ik ben bang dat als het systeem 'vrijer' wordt; geen methode voor rekenen, geschiedenis et cetera en minder meetinstrumenten, dat we ruimte geven aan lesboeren en aan de zombies.

    Ik denk dat we de weegschaal van kwaliteit en vrijheid aan het balanceren zijn; kwaliteit wint over het algemeen. Ik denk dat de politiek hier ook veel mee te maken heeft (zie mijn blog). Ik geloof wel dat jij als leerkracht uiteindelijk het verschil maakt (niet de politiek of bestuur). Ik zou het leuk vinden om over dit onderwerp nog eens flink te discussiëren in de klas; wat is de ideale leerkracht binnen het huidige systeem? Jij hebt er al zeer duidelijk richtlijnen voor gesteld, dat geeft aan dat je 'niet voor de winst gaat!'(;boek), en dus het beste uit je leerlingen gaat halen.

    Bron voor definiëren van de term lesboer: http://www.onderwijsethiek.nl/onderwijs/lesboeren-en-leerboeren

    Gr. Martijn

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi Anouk,

    ik ga jouw blog aangrijpen om nog eens te pleiten voor Ontwikkelingsgericht Onderwijs (OGO)

    http://www.ogo-academie.nl/wp-content/uploads/2011/02/Persoonsvorming-en-Ogo-essay.pdf

    Deze manier van onderwijs geven sluit naar mijn mening namelijk heel goed aan op jouw wensen. De methodes vallen hierin voor een groot deel weg en de lesdoelen komen inderdaad rechtstreeks vanuit de kerndoelen en leerlijnen van tule.slo. De meetinstrumenten die ze onder andere gebruiken bij OGO zijn het kindportfolio en observaties. Met het kindportfolio kun je van elk individueel kind de belangrijke ontwikkelingspunten bijhouden en het mooie is dat het kind zo ook eigenaar wordt van zijn/haar eigen ontwikkeling, in plaats van de toeschouwer langs de zijlijn.

    http://www.onderwijsmaakjesamen.nl/actueel/kindportfolios-in-theorie-en-praktijk-2/

    Met observaties kun je ook ontzettend veel meten en het mooie hiervan is weer dat je heel specifiek kunt letten op iets dat je zelf wil meten bij een individueel kind. Heel intensief voor de leerkracht, dat zal ik niet ontkennen. Maar als je daar niet bang voor bent, een hele leuke uitdaging denk ik!

    FLorianne

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi Anouk,

    Waar jij op doelt in je blog is als leerkracht een mooi streven. Hierdoor kan je veel van de leerlingen zelf leren maar zelf de kinderen ook dingen leren. Dit komt in de buurt van het natuurlijk leren. http://www.natuurlijkleren.net/?page_id=2
    Hierin is het belangrijk dat je aansluit op de beleving van het kind en deze op een andere manier aanspreekt met de lesstof. Je sluit aan bij wat het kind zelf wil leren en behoeften naar heeft.
    Wat heel goed samen gaat met het natuurlijk leren is het ontdekkend en onderzoekend leren waar de kinderen uit eigen intresses onderzoekjes en ontdekkingen doen. Als leerkracht heb je hier een begeleidende rol in.
    http://eureka.inos.nl/?q=node/41

    Groeten,

    Astrid

    BeantwoordenVerwijderen